شكاف است كه زنها مىتوانند بيرون را ببينند . زنها تحت هيچ عنوانى حق ندارند در خارج از منزل خواه براى نگاه كردن باشد يا هرانگيزه‌ى ديگر روبند را از سر بردارند . از اين دستور خيلى به ندرت سرپيچى مىشود . زنها هنگام خروج از خانه هميشه پوتينهاى گشاد پارچه‌اى ( چاقچور ) به پا مىكنند . شلوار را داخل پوتينها مىكنند و در زير زانو آن را با بند جوراب نگاه مىدارند . به اين ترتيب از تمام لباسهاى فاخرشان تنها كفشهايشان پيدا است . از اين‌رو معمولا از لطافت پارچه‌ى چادر و روبند و ارزش كفشها مىتوان موقعيت اجتماعى زنها را در خارج از منزل حدس زد . زنان مردم عادى كه كمتر مقيد هستند به ندرت اين نوع نقابها را به كار مىبرند . آنها چادرهاى تنگى از پارچه‌ى نخى راه‌راه آبى و سفيد بر سر مىاندازند و قسمت چپ چادر را به طرز خاصى روى كمرشان بالا مىزنند و با دست راست قسمتى از آن را جلو صورتشان مىگيرند به طورى كه فقط جلو چشمهايشان كمى باز مىماند ولى هنگام برخورد با يك بيگانه خود را به نوعى مىپوشانند كه حتى تشخيص درشتى يا ريزى چشمان و يا رنگ آن غيرممكن مىشود .